Marathi Kavita |दुस~या कवींच्या कविता पोस्ट करताना मूळ निर्मात्याचे नाव टाका. नाव माहित नसल्यास "Author Unknown" टाका | To follow us on Twitter, click here | Join us on Facebook| Kavita | Charolya | Vidamban | Marathi poem| Prem Kavita |
आता सोडतारे मोजायचं..मोजताना चुकलं कीआपणच हळहळायचं..ही मोजणीनेहेमीच चुकणार..इथे रोजच मृत्युलानवा घास मिळणार..बाँब आणि बुलेटसआपलं प्राक्तन असणार ..आपलेच हातआणि आपलेच गळे..लक्षात ठेवआपल्याच काळजाला..आपणच पाळलेल्याश्वापदांचे सुळे..ते म्हणतातआग विझवलीय..आमच्याच राखेखालीठिणगी दडपलीय..म्हणुन म्हणतोतारे मोजणं सोड..राखेखालची ठिणगी शोधऐक्याची मार फुंकर..चेतव वन्ही स्वत्वाचाआणि कर यल्गार..नव्या युद्धाचाअस्तित्वाच्या लढाईचा…!विशाल
With Quick-Reply you can write a post when viewing a topic without loading a new page. You can still use bulletin board code and smileys as you would in a normal post.