खर तर लिहान्याचे थाम्बवले होते कही दिवसांसाठी,पण तुझा हा लेख वाचून रहावले नाही.
दिवस होते सोनियाचे,
फिरन्याचे,खेळन्याचे,हसण्याचे,आणि उगी आसव वहावन्याचे,
दिस ते हिरावले कोणी मज पासून,
ओळख न उरली आता मलाच मज पासून...
न होती काळजी कसली,
न होती स्वप्न ती फसवी...
निरागस डोळे जे जागे सदासाठी,
कोणी झोपिवले मग मज,त्या फसव्या स्वप्नांसाठी...
नको ती माया,नको ते नाव...
परत करा मला माझे ते गोष्टितले राजा-राणीचे गाव....
thanks for taking us to that own old days...
